thumb|200px|Punkt osnowy geodezyjnej II klasy na Połoninie Caryńskiej w Bieszczadach thumb|200px|Głowica punktu osnowy geodezyjnej II klasy na Połoninie Caryńskiej w Bieszczadach Instrukcja techniczna G-1 – standard techniczny w geodezji w Polsce, obowiązujący do 2012 roku na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie., zbiór wytycznych dotyczących poziomej osnowy geodezyjnej wprowadzony zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z 19 lutego 1979 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania instrukcji technicznej „G-1 pozioma osnowa geodezyjna”Na podstawie art. 8 ust. 1 dekretu z 13 czerwca 1965 r. o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej () oraz zarządzenia nr 39 Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z 12 grudnia 1972 r. w sprawie uprawnień Prezesa głównego Urzędu Geodezji i Kartografii ().. Ostatnim wydaniem jest wydanie IV z 1986 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Instrukcja techniczna G-1 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.