Edmund Fietowicz, właściwie Edmund Fietz (ur. 15 listopada 1904 w miejscowości Stele, zm. 23 sierpnia 1944 w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen) – dyplomata, polityk Stronnictwa Ludowego, wicekonsul i delegat Rządu Polskiego na Węgry, kierownik Placówki „W” w Budapeszcie – przedstawicielstwa Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie. Pseudonimy używane podczas II wojny światowej to: Fietowicz, Fijałkowski, Kozłowski, Kordian.

Niektórzy autorzy podają jako jego prawdziwe imię JózefLagzi s. 92, jednak w rejestrze zgonów KL Mauthausen figuruje jako Edmund. Jego rok urodzenia podawany jest przez niektórych historyków jako 1891Kapronczay, s. 82, jednak akt zgonu podaje rok 1904.

Życiorys Edmund Fietz pochodził prawdopodobnie z rodziny chłopskiej. Czasami posługiwał się wyrażeniami gwarowymiLipiński: „Konspirator i mistrz”. Młodość spędził w Poznaniu, gdzie był działaczem Wielkopolskiego Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”. Później został członkiem zarządu Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”, przez co poznał się ze Stanisławem MikołajczykiemAntoniewicz, s. 87 i 88.

W niektórych publikacjach określany jest jako inżynier Józef Fietz – być może posiadał tytuł inżyniera, ale może to być również część pseudonimu.