Poszczególne moduły szynowe można łączyć w rozbudowane struktury o zróżnicowanych kształtach (np. linia prosta, krzyż, kwadrat, prostokąt, litera T). Produkowane są one najczęściej w odcinkach o długości 1, 2 lub 3 m z możliwością docinania. Połączenie elementów oraz zachowanie ciągłości zasilania w strukturze zapewniają akcesoria montażowe, takie jak łączniki proste, kątowe i krzyżaki. Do estetycznego wykończenia i zabezpieczenia otwartych końców szyn stosuje się zaślepki.
Alternatywę dla rozwiązań tradycyjnych stanowią szyny magnetyczne, w których oprawy mocowane są przy pomocy magnesów, a nie zaczepów mechanicznych. System ten wymaga jednak napięcia obniżonego o wartości 48 V, co wymusza użycie odpowiedniego zasilacza. Zależnie od lokalizacji przyłącza stosuje się zasilanie końcowe (lewe lub prawe) bądź przelotowe. Zasilanie przelotowe montuje się między dwoma łączonymi odcinkami szyn, co pozwala na rozprowadzenie prądu w obu kierunkach. Budowa szynoprzewodu pozwala ponadto na swobodne przesuwanie opraw względem siebie oraz ich obracanie w celu uzyskania pożądanego kąta padania światła.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Elektrotechnika Kategoria:Infrastruktura kolejowa