Efektem była strata kolejnych trzech samolotów w tym jednego strąconego ogniem własnej artylerii przeciwlotniczej. Kilka dni później ostrzelany i zniszczony na ziemi został kolejny CW-21B. 1 marca 1942 roku Japończycy wylądowali na Jawie. Podczas ewakuacji lotniska zniszczono dwa zmagazynowane i niezmontowane CW-21B. 2 marca utracono kolejnego CW-21B podczas walki z myśliwcami Ki-43. 9 marca Jawa została zdobyta. Na wyspie Japończycy przechwycili co najmniej jednego zdatnego do lotu CW-21B. Samolot ten wraz z innymi zdobycznymi maszynami aliantów badany był przez specjalistów z Sił Powietrznych Marynarki Wojennej w Centrum Badań Techniki Lotniczej (Koku Gijutsu Kenkyujo) w Tachikawa. Prawdopodobnie ten sam samolot został odnaleziony po kapitulacji Japonii w Singapurze.
Konstrukcja CW-21 był całkowicie metalowym, wolnonośnym dolnopłat napędzanym pojedynczym silnikiem gwiazdowym Wright Cyclone R-1820-G5 wyposażoną w dwubiegową sprężarkę mechaniczną. Silnik poruszał trójłopatowe śmigło o stałej prędkości obrotowej. Jednodźwigarowe skrzydła o trapezowym obrysie, skośnej krawędzi natarcia i prostej krawędzi spływu. Podwozie trójpodporowe z tylnym podparciem. Główne chowane do tyłu do komór umieszczonych w skrzydłach, stałe kółko ogonowe.