Instrukcja techniczna D-II – zbiór wytycznych dotyczących znaków umownych i zasad opisywania map inżynieryjno-gospodarczych w geodezji będący częścią przepisów Sporządzanie i aktualizacja map wielkoskalowych (dział "D" Powszechnych Przepisów o Pomiarach Kraju) obowiązujący w Polsce przy aktualizacji mapy zasadniczej wyłącznie na tych terenach, dla których mapa zasadnicza (stanowiąca pokrycie terenu) zakładana była po wprowadzeniu niniejszej instrukcji a przed wprowadzeniem instrukcji technicznej K-1 (1979), i która nadal jest prowadzona w formie nienumerycznej. Ostatnim obowiązującym wydaniem jest wydanie II z 1973.
Zakres Instrukcja wprowadzona została przez Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii zarządzeniem nr 48 z 8 grudnia 1962na podstawie dekretu z 13 czerwca 1956 o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej. Dz.U. nr 25, poz. 115 oraz zarządzenia nr 68 Ministra Spraw Wewnętrznych z 15 kwietnia 1957 w sprawie uprawnień Prezesa GUGiK w sprawie stosowania instrukcji D-II "Znaki umowne i zasady opisywania map inżynieryjno-gospodarczych". Przepisy tej instrukcji obowiązywały przy sporządzaniu, odnawianiu pierworysów map, matryc oraz przy aktualizacji mapy zasadniczej w skalach 1:200, 1:500, 1:1 000, 1:2 000, 1:5 000.