Ludzie z deszczu (ang. The Rain People) – amerykański dramat z 1969 roku w reżyserii Francisa Forda Coppoli. Dwóch głównych aktorów – James Caan oraz Robert Duvall – pojawili się w późniejszym obrazie Coppoli Ojciec chrzestny. Późniejszy reżyser, a także przyjaciel Coppoli, George Lucas podczas kręcenia filmu blisko z nim współpracował. Stworzył on 30 minutowy film dokumentalny (1968) na temat powstawania filmu.
Fabuła Natalie Ravenna (Knight) prowadzi monotonne, wypełnione obowiązkami życie gospodyni domowej. Sfrustrowana kobieta, mimo iż spodziewa się dziecka, postanawia opuścić męża Vinny'ego (Modica) i wyruszyć w podróż po Stanach. W drodze spotyka autostopowicza, byłego futbolistę Jimmy'ego Kilgannona (Caan), który w przeszłości doznał trwałego uszkodzenia mózgu. W efekcie jest niepełnosprawny umysłowo. Mężczyzna prosi ją, by podwiozła go do rodzinnej miejscowości, gdzie rzekomo czeka na niego praca. Początkowo niechętna temu pomysłowi kobieta daje się w końcu przekonać i zabiera Kilgannona ze sobą. Wspólna wyprawa okazuje się dla obojga podróżą życia. Klasyczny film drogi w reżyserii pięciokrotnego zdobywcy Oscara, Francisa Forda Coppoli, swoją stylistyką nawiązuje do dzieł francuskiej Nowej Fali. Jego scenariusz powstał na podstawie krótkiego opowiadania autorstwa Coppoli pt.