Pod koniec lat 60. XX wieku przeprowadzono ewakuację mieszkańców osiedla i przystąpiono do rozbiórki domów. W rezultacie, z całego osiedla Menaszijja pozostały jedynie dwa budynki: meczet Hassan Bek oraz budynek w którym utworzono Muzeum Niepodległości Ecel. Wykonawcy prac rozbiórkowych, aby zaoszczędzić na kosztach wywózki gruzu, spychali go bezpośrednio do morza. W wynik tego na plażach i w najbliższych wodach morskich zgromadziły się duże ilości śmieci i odpadów komunalnych. Bardzo szybko okazało się, że koszty usunięcia śmieci będą bardzo wysokie, i bardziej opłacalnym będzie przykrycie całości terenu nową warstwą ziemi. W ten sposób władze miejskie podjęły decyzję o utworzenia parku rekreacyjnego. W rezultacie powstał Park Charles Clore, który zajął cały pas wybrzeża.
Projekt założenia parku przygotował architekt Hillel Omer. Był on bardzo mocno ograniczony przez uwarunkowania wynikające z kształtu położenia projektowanego parku. Był to długi obszar, o bardzo niewielkiej szerokości. Podłożem była płytka warstwa ziemi, pod którą kryły się ruiny wyburzonych domów. Warunki te uniemożliwiały sadzenie drzew i krzewów. Dodatkową trudność stanowiło bliskie sąsiedztwo morza, i wynikające z tego silne wiatry oraz osadzająca się sól morska.