Aleś Bialacki (), właśc. Alaksandr Wiktarawicz Bialacki (biał. Аляксандр Віктаравіч Бяляцкі, , Aleksandr Wiktorowicz Bielacki; ur. 25 września 1962 w Wiartsili) – białoruski działacz społeczny, polityk, obrońca praw człowieka i więzień polityczny; dyrektor Centrum Obrony Praw Człowieka „Wiosna”, wiceprzewodniczący Międzynarodowej Federacji Praw Człowieka; honorowy obywatel miasta Genui. Laureat Pokojowej Nagrody Nobla (2022).
Życiorys Pochodzenie mały|Nasta Niakrasawa i Alaksandr Bialacki (z prawej) w czasie spotkania w klubie „Grawitacja” w Warszawie (2011) mały|Z Rzecznikiem Praw Obywatelskich Ireną Lipowicz podczas uroczystości wręczenia Nagrody im. Pawła Włodkowica w Senacie (2014) mały|Mural „Kalendarze empatii” na ścianie przy skrzyżowaniu ul. Górczewskiej i Alei Prymasa Tysiąclecia w Warszawie, prezentujący osoby uznane przez Amnesty International za więźniów sumienia. Fragment z wizerunkiem Alaksandra Bialackiego. Ojciec Alaksandra Bialackiego, Wiktar, pochodził z zamożnej rodziny, która w wyniku kolektywizacji popadła w nędzę. W 1940 roku władze radzieckie przeprowadziły akcję werbunkową mającą na celu zasiedlenie dawnych fińskich terytoriów włączonych do ZSRR w wyniku wojny zimowej.