Podejście deskryptywne – metodologiczne podejście w polityce gospodarczej, które separuje się od wad podejścia normatywnego oraz pozytywnego. Szczególną cechą tego podejścia jest zwrócenie uwagi na zmienność warunków, w jakich zachodzi badane zjawisko.
Podejście to zakłada, że przedmiot badania to obiekt w określonym czasie i przestrzeni (a więc przykładowo gospodarka czy społeczeństwo jakiegoś kraju). Jedynie obiektywne zbadanie obiektu (przy pomocy najlepiej identyfikującej go metody) może pozwolić na wnioskowanie na jego temat, nie wolno wprowadzać uogólnień.
Teoria wyjaśniająca funkcjonowanie obiektu ekonomicznego powinna rozpoczynać się od wszechstronnego i precyzyjnie opisanego badania. Występuje tu tak zwana zasada głębi badania – mówi o tym, że im bardziej profesjonalny i wieloaspektowy jest opis obiektu, tym większa istnieje szansa na sformułowanie właściwej teorii. Dodatkowo występuje zasada oznaczoności badania obiektu, zgodnie z którą za prawdę (w ujęciu naukowym) przyjmuje się tylko to, co rzeczywiście zostało zbadane.
Podejście deskryptywne zakłada, że zjawiska gospodarcze mają charakter zdeterminowany (każde z nich ma swoje dokładnie określone przyczyny).