Najznaczniejszym jednak jego dziełem poświęconym państwu i prawu jest De libertate politica sive civili libellus lectu non indignus (O wolności rzeczypospolitej albo ślacheckiej książka godna ku czytaniu). Praca ta powstała przed jesienią 1571 r., ale ukazała się dopiero w drugiej połowie 1572 r. w wydawnictwie Macieja Wirzbięty. Traktat poprzedza przedmowa dedykowana Mikołajowi Radziwiłłowi „Rudemu”.

Dzieło składa się z piętnastu rozdziałów. Pierwsze pięć rozdziałów traktuje o sensie wolności, opiniach i stereotypach odnoszących się do tego pojęcia. Wolność w ujęciu Wolana nie może wykraczać poza prawo a prawo nie może naruszać wolności. Podstawą jest prawo naturalne na którym winny bazować przepisy prawa stanowionego. W tej części Wolan podkreśla, że w Rzeczypospolitej lex est rex („prawo jest królem”) i przeciwstawia jej ustrój tyranii. Rozdziały od VI do IX poświęcone są wykonywaniu prawa do wolności, systemowi stanowemu, istocie szlachectwa, własności, krytyce szlachty skupionej na dobrach materialnych. Ostatnie rozdziały poświęca Wolan kwestii reform koniecznych do utrzymania wolnej Rzeczypospolitej – zmian w ustawodawstwie i sądownictwie. Postuluje ustanowienie sądu apelacyjnego, usunięcie złych sędziów, kierowanie się w orzecznictwie rozsądkiem.