Wszewłoga górska (Meum athamanticum Gersault.) – gatunek rośliny z rodziny selerowatych. Zasięg gatunku obejmuje Europę Zachodnią i Środkową – od Hiszpanii, Francji i Wielkiej Brytanii na zachodzie, po Bułgarię, Rumunię i Polskę na wschodzie. Obecny jest też w Maroku. W północnej Europie rośnie jako gatunek introdukowany (w Irlandii, Danii i krajach Półwyspu Skandynawskiego. Populacje z południowej części zasięgu (z Hiszpanii i Maroka) opisywane bywają jako dwa odrębne gatunki. W Polsce rośnie w Sudetach. Zasiedla łąki górskie i skaliste usypiska.

Morfologia thumb|Pokrój thumb|Owoce Pokrój Roślina zielna z grubym i długim kłączem, w szyi korzeniowej okrytym postrzępionymi nasadami dawnych liści. Roślina wyróżnia się silnym, korzennym zapachem. Łodyga Naga, dęta, kanciasto bruzdowata i często czerwonawo nabiegła. Nierozgałęziona lub rozgałęziająca się w górnej części. Liście Z pochwiastymi nasadami. Blaszka liściowa jajowata w zarysie, kilkukrotnie pierzasto podzielona na nitkowate odcinki skupione po kilka. Liście łodygowe są nieliczne. Kwiaty Zebrane w baldaszki, które w liczbie 6–15 tworzą baldach złożony. Szypuły baldachu są nierówne i kanciaste, zwykle nagie, czasem owłosione od wewnątrz. Pod kwiatostanem brak pokryw lub są pojedyncze. Pokrywek jest wiele, są lancetowate i obłonione.