„The Guardian” poinformował w 2002, że Scruton pisał na tematy, w kwestii których nie zgłosił tego, że otrzymywał 54.000 £ rocznie z JTI. Płatności wyszły na jaw w październiku 2001, kiedy email Scrutonów wyciekł do gazety. Podpisany przez żonę Scrutona, email prosił firmę o zwiększenie sponsoringu z 4500 do 5500 funtów brytyjskich w zamian za to, że Scruton postara się pisać artykuł co dwa miesiące w „The Wall Street Journal”, „Times”, „Telegraph”, „Spectator”, „Financial Times”, „Economist”, „Independent” lub „New Statesman”Gilmore, Anna and McKee, Martin. „Tobacco-control policy in the European Union”, in Eric A. Feldman and Ronald Bayer (eds.), Unfiltered: Conflicts over Tobacco Policy and Public Health, Harvard University Press, 2004, 254.Maguire, Kevin and Borger, Julian. „Scruton in media plot to push the sale of cigarettes”, The Guardian, 24 January 2002.Stille, Alexander. „Advocating Tobacco, On the Payroll Of Tobacco”, The New York Times, 23 March 2002.. Scruton stwierdził, że email został skradziony, stwierdził, jakoby nie ukrywał swojego związku z przedsiębiorstwem JTIScruton, Roger. „A puff for the Scrutons”, The Guardian, 28 January 2002.. W odpowiedzi na artykuł „The Guardian”, gazeta „The Financial Times” zerwała kontrakt ze ScrutonemTimmins, Nicholas and Williams, Frances.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Roger Scruton · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.