11 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (11 daplot.) – samodzielny pododdział artylerii przeciwlotniczej Wojska Polskiego.
Organizacja Dywizjon został sformowany w IV kwartale 1937 w koszarach na Zajezierzu w garnizonie Dęblin. Od maja 1939 stacjonował w nowych koszarach w StężycyRozkazy Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 4934/tj. z 23 września 1937 roku i L.dz. 7026/tj. z 27 października 1937.. 23 listopada 1937 szef Administracji Armii przydzielił uzbrojenie dla dwóch baterii półstałych – armaty przeciwlotnicze wz. 97/25 kalibru 75 mm. Później zorganizowana została trzecia bateria motorowa, uzbrojona w armaty przeciwlotnicze wz. 36 kalibru 40 mm. Dowódcą i organizatorem dywizjonu był major Roman Niemczyński. 21 grudnia 1938 na stanowisko dowódcy dywizjonu został wyznaczony major Wiktor Bogucki. Pod względem fachowego wyszkolenia i inspekcji pododdział podlegał początkowo dowódcy 11 Grupy Artylerii, później Grupy Artylerii Przeciwlotniczej, a tuż przed wybuchem wojny – dowódcy 1 Grupy Artylerii PrzeciwlotniczejDo 20 maja 1938 była to 11 Grupa Artylerii. Od 22 sierpnia 1939 dywizjon był podporządkowany dowódcy 1 Grupy Artylerii Przeciwlotniczej.. Żołnierze dywizjonu nosili na kurtkach munduru odznaki pamiątkowe artylerii przeciwlotniczej z wybitym numerem dywizjonu.