thumb|240px|Stara fara ewangelicka (1787–1903) przy ul. Podwale, która w okresie działalności Jacoba Romberga była ewangelicka świątynią parafialną w Bydgoszczy Jacob Heinrich Ferdinand Romberg (ur. 1787 w Dinslaken, zm. 1866 w Bydgoszczy) – pastor, radca Konsystorza Ewangelickiego w Poznaniu i Regencji w Bydgoszczy, długoletni pastor parafii ewangelickiej w Bydgoszczy (1829–1857), Honorowy Obywatel Bydgoszczy.
Życiorys Urodził się 24 maja 1787 r. w Dinslaken koło Duisburga w Westfalii. Był synem pastora i superintendenta kościoła ewangelickiego w Petershagen.
Po odbyciu studiów teologicznych otrzymał stopień doktora teologii na Uniwersytecie Wrocławskim. Następnie objął po ojcu stanowisko pastora superintendenta w Petershagen. Za sprawą superintendenta generalnego Preymorka w 1829 r. przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie powierzono mu funkcję pastora miejscowej parafii ewangelickiej. Wkrótce został superintendentem kościoła ewangelickiego obwodu bydgoskiego, radcą Konsystorza Ewangelickiego w Poznaniu oraz radcą ds. wyznań Królewskiej Regencji w Bydgoszczy.
Zaangażował się także w działalność utworzonego w 1844 r. Gustav Adolf-Verein – organizacji, której patronem był Gustaw II Adolf, uchodzący za dobroczyńcę kościoła ewangelickiego.