Członkowie nowego klubu sami nazywali go Młodzieżowym Klubem Dyskusyjnym, nazywano go też „klubem Michnika”. Nazwę wymyślił Stanisław Manturzewski na użytek audycji telewizyjnej. Klub skupiał w dużej mierze uczniów pochodzących z rodzin inteligenckich uczęszczających do renomowanych śródmiejskich czy żoliborskich liceów.
Do KPS należeli m.in. Jan Lityński, Jan Gross, Irena Grudzińska-Gross, Aleksander Perski, Włodzimierz Kofman, Andrzej Titkow, Marek Borowski. W spotkaniach brali udział m.in. Zygmunt Bauman, Włodzimierz Brus, Bronisław Baczko, Janusz Kuczyński, Witold Dąbrowski, Karol Modzelewski, Janusz Zabłocki, ks. Bronisław Dembowski.
Klub był jednak przede wszystkim grupą towarzyską i przyjacielską. Zawiązywane wówczas znajomości i przyjaźnie przetrwały.
Poglądy reprezentowane w klubie są określane jako jednoznacznie lewicowe, ale dalekie od doktrynerstwa.
W 1963 roku podczas XIII Plenum KC PZPR Klub został skrytykowany przez Gomułkę, wymieniając wprost z nazwiska Michnika, a następnie rozwiązany przez władze.
Przypisy
Kategoria:Klub Krzywego Koła Kategoria:Organizacje młodzieżowe w PRL Kategoria:Związek Młodzieży Socjalistycznej