Po zakończeniu kadencji powrócił do Klimontowa i ponownie podjął pracę w kopalni. Działał również w spółdzielczości spożywców, od 1923 był członkiem Rady Nadzorczej Związku Robotniczych Stowarzyszeń Spółdzielczych.

W 1925 wraz z rodziną wyemigrował do Francji, gdzie pracował w kopalniach soli potasowych w okolicy Nancy, następnie pracował dorywczo jako dozorca w kopalniach i na biedaszybach, często był bezrobotny. W 1928 powrócił do Polski, ale po dwóch latach otrzymał pracę w kopalni „Helena” w Niwce. Od 1934 ponownie był bezrobotny, zajmując się wydobywaniem węgla z biedaszybów. W latach 1928–1939 był członkiem PPS i Centralnego Związku Górników w Zagłębiu Dąbrowskim.

Podczas okupacji brał udział w konspiracyjnej PPS-WRN i był jednym z organizatorów Gwardii Ludowej WRN w Zagłębiu. Od końca II wojny światowej do 1949 pracował jako górnik w kopalni „Klimontów”, a po przejściu na emeryturę był sołtysem Klimontowa.

Odznaczenia Krzyż Niepodległości – 1932 Złoty Krzyż Zasługi

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Biogram Władysława Gęborka na stronie Biblioteki Sejmowej