W maju i czerwcu 1941 roku „Van Kinsbergen” zatrzymał i obsadził oddziałami pryzowymi dwa francuskie statki w służbie rządu Vichy.
Po zakończeniu przezbrojenia w stoczni w Liverpoolu jednostka wypłynęła we wrześniu 1941 roku w drogę powrotną do Indii Zachodnich, przewożąc do Gujany Holenderskiej 60 żołnierzy z Brygady Księżniczki Ireny. W tym rejsie nowym dowódcą okrętu był komandor Cornelis Hellingman. Po bezproblemowym rejsie do Paramaribo „Van Kinsbergen” powrócił do służby eskortowej na zachodnim Atlantyku, jako część Caribian Patrol Force. W połowie kwietnia 1942 roku wziął udział w bezskutecznym pościgu za U-130, który w nocy z 18 na 19 kwietnia ostrzelał instalacje rafinerii na Curaçao. Pod koniec sierpnia przeszedł na modernizację do Norfolk.
Po zakończeniu przezbrojenia, już jako pełnowartościowy eskortowiec, powrócił do działań w obszarze Karaibów. W listopadzie 1942 roku, płynąc w eskorcie konwoju TAG 20, ratował załogę amerykańskiej kanonierki „Erie”, poważnie uszkodzonej torpedą U-163 i wyrzuconej na płyciznę w pobliżu Willemstad.