Do Europy technika ta dotarła przez Hiszpanię i Włochy, gdzie w XIII wieku produkowano już pończochy i rękawiczki na drutach.
Renesans i czasy nowożytne W XVI wieku dziewiarstwo zyskało popularność w Europie, szczególnie w Anglii i Francji. W 1589 roku William Lee skonstruował pierwszą ramę dziewiarską, co zapoczątkowało rozwój dziewiarstwa przemysłowego. Dziewiarze stali się odrębną grupą rzemieślniczą, a dzianiny były szeroko stosowane w ubiorze codziennym i luksusowym.
XIX i XX wiek Wraz z rewolucją przemysłową dziewiarstwo rozwinęło się na skalę masową. Powstały fabryki dzianin, a techniki ręczne ustępowały miejsca produkcji maszynowej. Mimo to, w wielu domach dziewiarstwo ręczne (szczególnie robienie na drutach i szydełkowanie) pozostało popularnym zajęciem, zwłaszcza wśród kobiet.
W XX wieku dziewiarstwo zyskało nowe znaczenie w modzie – dzianiny stały się ważnym elementem kolekcji projektantów, takich jak Coco Chanel. W drugiej połowie XX wieku pojawiły się włókna syntetyczne (np. akryl), które zrewolucjonizowały produkcję dzianin.