Jakub Józef Winnicki (ur. 1774 w Warszawie, zm. 1828 w Bydgoszczy) – urzędnik administracji Księstwa Warszawskiego, podprefekt bydgoski, radca Prefektury Departamentu Bydgoskiego Księstwa Warszawskiego, więzień pruski.
Życiorys Urodził się w 1774 w Warszawie. Jego ojciec posiadał własną kancelarię prawniczą. Po uzyskaniu podstawowego wykształcenia w 1790 został przyjęty do biura policji w kancelarii komisji wojskowej kierowanej przez marszałka Raczyńskiego. Do 1794 doskonalił także znajomość prawa w kancelarii swego ojca.
20 kwietnia 1805 został wybrany delegatem do miejscowego samorządu szlacheckiego. Od października 1807 pełnił obowiązki konsyliarza w Izbie Administracyjnej w Toruniu, a po jej likwidacji w Izbie Administracyjnej w Bydgoszczy. 10 maja 1808 został mianowany podprefektem powiatu bydgoskiego. W 1809 wojska austriackie po zajęciu Bydgoszczy wzięły go jako zakładnika.
Na stanowisku podprefekta pozostał do czasu wkroczenia wojsk rosyjskich do Bydgoszczy w 1813, następnie wyjechał do Krakowa. Wkrótce jednak powrócił do Bydgoszczy po oskarżeniu go przez władze pruskie o „przykre obchodzenie się tutejszymi obywatelami”.