Wkrótce potem zapisał się studia na kierunku literatury włoskiej na Uniwersytecie w Padwie.
W 1943, po zawieszeniu broni między Włochami i aliantami, wrócił do Triestu znajdującego się pod niemiecką okupacją. Po kilku tygodniach przyłączył się do działającej na słoweńskim przymorzu Narodowej Armii Wyzwolenia Jugosławii. Na kartach powieści „Mesto v Zalivu”, napisanej w 1955 można odnaleźć wątki autobiograficzne z tego okresu. Protagonistą utworu jest młody triesteński intelektualista, którego życie osobiste jest determinowane wydarzeniami II wojny światowej na pograniczu włosko-słoweńskim.
21 stycznia 1944 został pojmany przez domobrańców, członków słoweńskiej formacji kolaborującej z Niemcami, a następnie przekazany Niemcom. Najpierw trafił do więzienia w Trieście, skąd 28 lutego został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Dachau. Więziony był również w niemieckich obozach koncentracyjnych Markirich, Natzweiler-Struthof, Mittelbau-Dora, Harzungen i na końcu Bergen-Belsen, z którego został uwolniony 15 kwietnia 1945. Opisy doświadczenia z niemieckich obozów koncentracyjnych dominują w jego twórczości, przez co jest często porównywany z pisarzami takimi jak Primo Levi, Imre Kertész czy Jorge Semprún.