Władysław Klemczak (ur. 30 listopada 1908 w Werne k. Bochum lub w Miejskiej GórceRyszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939–1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s.55, ., zm. 20 października 1939 w Legionowie) – polski lekkoatleta, specjalista skoku o tyczce, mistrz Polski, z wykształcenia i zawodu lekarz (w Akademii Medycznej w Poznaniu).
Życiorys Absolwent gimnazjum (typu humanistycznego) w Rawiczu (1929), Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim (1930) oraz Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego (1936).
W trakcie kariery sportowej był mistrzem Polski w skoku o tyczce w 1936 i brązowym medalistą w 1937 i 1938 oraz złotym medalistą halowych mistrzostw Polski w 1938 i srebrnym w 1937. Na arenie międzynarodowej reprezentował Polskę w skoku o tyczce na Akademickich Mistrzostwach Świata 1935 w Budapeszcie, gdzie z wynikiem 3,60 m zajął 6. miejsce. W latach 1935–1938 wystąpił w czterech meczach międzypaństwowych, odnosząc jedno drugie miejsce. Był zawodnikiem Rawickiego KS Rawicz (1923–1925) i AZS Poznań (1926–1938). Rekord życiowy w skoku o tyczce: 3,94 m (22 września 1935 w Poznaniu).