Ogniwo galwaniczne – układ złożony z dwóch elektrod zanurzonych w elektrolicie (dwa półogniwa). Źródłem różnicy potencjałów elektrod są reakcje chemiczne, zachodzące między elektrodami a elektrolitem. Gdy przez ogniwo nie płynie prąd (ogniwo otwarte), różnica potencjałów jest równa sile elektromotorycznej (SEM). Zamknięcie obwodu elektrycznego umożliwia przepływ ładunków i pojawienie się nadnapięcia, wskutek polaryzacji elektrod. Najważniejszymi parametrami charakteryzującymi ogniwo są napięcie elektryczne i ładunek elektryczny (mylnie zwany pojemnością).
Historia Okres starożytny W czasie wykopalisk prowadzonych w 1936 r. w okolicy Bagdadu znaleziono datowane na naczynie, w którym znajdował się walec miedziany, wewnątrz którego umieszczono żelazny pręt. Naczynie zaczopowane było korkiem z masy bitumicznej. Istnieją teorie iż owa "bateria" była wykorzystywane przez ówczesnych rzemieślników do srebrzenia przedmiotów, natomiast nie udało się nigdzie potwierdzić.