Gieorgij Jewgienjewicz Lwow (, ur. 2 listopada 1861 w Dreźnie, zm. 7 marca 1925 w Paryżu) – rosyjski arystokrata, prawnik i polityk liberalny. W 1906 deputowany do Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego I kadencji. Od 1915 współprzewodniczący Wszechrosyjskiego Związku Ziemstw i Miast. Od 15 marca do 20 lipca 1917 przewodniczący Rządu Tymczasowego Rosji (utworzonego w wyniku rewolucji lutowej, po obaleniu caratu) i jednocześnie minister spraw wewnętrznych. Po przewrocie bolszewickim (rewolucji październikowej) od 1918 przebywał na emigracji.
Rodzina i pochodzenie Pochodził z arystokratycznego rodu Lwowów, który jest gałęzią potomków linii książąt jarosławskich, wywodzących się bezpośrednio od Rurykowiczów.
Przodkowie od strony ojca Gieorgija Lwowa są dobrze udokumentowani. Jego ojciec, Jewgienij Władimirowicz (1817–1896), był właścicielem ziemskim oraz pisarzem. Był on z kolei synem podpułkownika armii carskiej i uczestnika bitwy pod Borodino, księcia Władimira Siemionowicza (1771–1829). Jego ojcem natomiast był Semen Siergiejewicz (1736–1824), pracujący jako urzędnik. Był on synem oficera wojskowego, Siergieja Jakowlewicza (zm. 1757).