W związku z tym podjęto decyzję o zorganizowaniu dobrowolnej mobilizacji. Pomimo dużej liczby ludzi, którzy chcieli dołączyć do wojsk Machny, w okolicy nie było wystarczającej ilości broni, aby na czas utworzyć nowe jednostki rebeliantów.
Kongres przyjął uchwałę wyrażającą anarchistyczny negatywny stosunek do całej władzy państwowej, w tym sowieckiej:
mały|282x282px|Nagrania z terenów Machnowszczyzny w 1919. Za ogólne kierowanie walką z Petrulą oraz Denikinem, realizację decyzji kongresowych, a także organizację pracy komunikacyjnej i propagandowej z ludnością, na drugim kongresie zaczęła być odpowiedzialna Regionalna Wojskowa Rada Rewolucyjna (RWRR) składająca się z chłopów, robotników i buntowników. W jej skład wchodziło 32 przedstawicieli wołosti z Jekaterynosławia i prowincji taurydzkiej, a także przedstawiciele jednostek rebeliantów. RWRR zajmowała się wszystkimi sprawami o charakterze społeczno-politycznym i wojskowym, jak również stanowiła najwyższy organ wykonawczy ruchu machnowszczyzny.