Rolnictwo Machnowszczyzna składała się z wielu anarchokomunistycznych komun będących pod opieką Rewolucyjnej Powstańczej Armii Ukrainy, na czele której stał Nestor Machno. Na kontrolowanym terenie starano się wprowadzać w życie idee „wolnych komun”, według koncepcji Piotra Kropotkina. Komuny robotnicze zakładano w majątkach, a pracę w nich wykonywali bezrolni chłopi. W jednej z nich, dwa razy w tygodniu nieodpłatnie pracował sam Nestor Machno. Pomimo jednak tego typu rozwiązań, na Machnowszczyzna tolerowano własność prywatną w postaci własności ziemi chłopów. Mogła ona istnieć pod warunkiem zapłacenia kontrybucji. Z tego względu, komuniści rosyjscy określali Machnowszczyznę jako kontrrewolucyjny „ruch anarchistyczno-kułacki”.
Chłopi mieszkający na terenie Machnowszczyzny zaczęli samoorganizować się w gminy rolnicze. Pierwsza, zwana „Różą Luksemburg”, odniosła duży sukces. W tych gminach ziemia była wspólna, jak również kuchnie oraz jadalnie, chociaż pozwolono na to członkom, którzy chcieli gotować oddzielnie lub brać jedzenie z kuchni i spożywać je we własnych kwaterach.