Ernst Emil Peterson (ur. 1808 w Bydgoszczy, zm. 1867 w Bydgoszczy) – adwokat, notariusz, nadburmistrz Bydgoszczy (1840–1844), deputowany do Sejmu Wielkiego Księstwa Poznańskiego.
Życiorys Urodził się 18 grudnia 1808 w Bydgoszczy. Był synem Ernsta Conrada Petersona, inspektora Kanału Bydgoskiego i Dorothy Elisabeth z domu Senff. Po odbyciu studiów prawniczych przeszedł kolejne etapy kariery sądowniczej. W 1837 r. został mianowany asesorem wyższego sądu krajowego i z tym cenzusem pracował w sądach bydgoskich.
W 1840 r. złożył swoją kandydaturę w wyborach burmistrza Bydgoszczy, po śmierci Carla Boethke, dotychczas zajmującego to stanowisko. Z rywalizacji, w której ubiegało się 15 kandydatów wyszedł zwycięsko. 8 kwietnia 1840 r. Rada Miejska w Bydgoszczy wybrała go burmistrzem miasta, a 18 września 1840 r. wybór ten zatwierdziła Królewska Regencja w Bydgoszczy. Sukces ten w jakiejś mierze zawdzięczał ojcu, osobie powszechnie szanowanej.