W literaturze przedmiotu brak jednolitej oceny, co do liczby członków ZMN – od 250 do 1000. Byli to głównie dziennikarze i intelektualiści. Funkcjonował w Wielkopolsce, na Pomorzu, we Lwowie, w małym zakresie na Śląsku, w Łodzi, Warszawie i Krakowskiem. Pomimo stosunkowo małej liczebności grupy, posiadała ona niebagatelne znaczenie jako środowisko intelektualne, rozwijające imponujący dorobek pisarski i wydawniczy. Zetemenowcy byli twardymi przeciwnikami liberalizmu. Postawę taką łatwo jest odszukać właśnie w piśmiennictwie Obozu Wielkiej Polski, skąd się wywodzili. Liberalizm, ich zdaniem, jako światopogląd ześrodkowany wokół jednostki – oddziaływał negatywnie, atomizując zbiorowość narodową. Takie poglądy wykluczały ich zgodę na liberalny model ustroju państwowego i gospodarczego oraz sugerowały system monopartyjny. Organy prasowe: „Awangarda Państwa Narodowego” i „Akcja Narodowa”.
Bibliografia Tomasz Kenar: Myśl polityczna Związku Młodych Narodowców i Ruchu Narodowo-Państwowego (1932–1939) (praca niepublikowana).
Bogumił Grott: Nacjonalizm chrześcijański.