Mi-38 zaprezentował zdolność wykonywania zawisu bez wpływu ziemi z masą 16 350 kg oraz pułap statyczny 3 100 metrów z masą startową 14 200 kg. Do maja 2008 roku pierwszy prototyp wylatał około 100 godzin, a w 2010 roku dalsze próby przerwano, do tego czasu pierwszy prototyp wykonał 84 loty.
Ogromne opóźnienia w budowie i badaniach wpłynęły na wielokrotnie przesuwaną datę rozpoczęcia produkcji seryjnej. W 2001 roku w państwowym Programie Rozwoju Cywilnej Techniki Lotniczej zakładano uruchomienie produkcji w 2005 roku. Po pierwszym locie datę dostaw przesunięto na 2008 rok. Kolejne doniesienia wskazywały rok 2013 jako datę rozpoczęcia seryjnej produkcji Mi-38. 27 sierpnia 2010 roku w zakładzie Kazan Helicopters ukończono budowę drugiego prototypu (OP-2), wzniósł się on po raz pierwszy w powietrze 24 grudnia 2010 roku (niektóre źródła podają datę 30 października 2010 roku). Nowa maszyna otrzymała nowy, zintegrowany system awioniki IBKW-38, który pozwolił zmniejszyć załogę z trzech do dwóch ludzi. Kabina urządzona według wymogów glass cockpit z czterema kolorowymi wyświetlaczami. W maszynie zamontowano wyremontowane silniki pochodzące z pierwszego prototypu. Nie jest jasne, jakimi silnikami będą docelowo napędzane seryjne Mi-38.