Adam Bogusław Proń (ur. 7 października 1951 w Sosnowcu) – polski chemik specjalizujący się w chemii fizycznej i chemii materiałów, profesor, nauczyciel akademicki w Politechnice Warszawskiej.
Życiorys W 1969 r. ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Sosnowcu i w tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, które ukończył w 1974. Bezpośrednio po studiach podjął pracę na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Z tej uczelni w 1977 r. został delegowany na studia doktoranckie na Uniwersytecie Pensylwanii w Filadelfii. W 1980 r. uzyskał stopień naukowy doktora filozofii z dziedziny chemii (PhD in chemistry) za pracę pt. „Highly conducting derivatives of polyacetylene, poly(p-phenylene) and graphite”. W ramach doktoratu uczestniczył w pionierskich badaniach polimerów przewodzących, za odkrycie których promotor jego pracy doktorskiej, profesor Alan G. MacDiarmid, otrzymał Nagrodę Nobla z chemii w 2000 r. Po powrocie do Polski w 1981 r., na Politechnice Warszawskiej kontynuował badania dotyczące syntezy i mechanizmów domieszkowania polimerów przewodzących. W latach 1984–1985 odbył staż naukowy na Uniwersytecie Nantejskim we Francji. W 1988 r. habilitował się na Politechnice Warszawskiej, przedstawiając pracę pt.