Waldemar Erich Kraft (ur. 19 lutego 1898 w Brzostowie, zm. 12 lipca 1977 w Bonn) – niemiecki polityk, w okresie międzywojennym działacz mniejszości niemieckiej w Wielkopolsce, wicepremier Szlezwiku-Holsztyna (1950-1953), minister ds. nadzwyczajnych (1953-1956). Życiorys Pochodził z ewangelickiej rodziny, która przywędrowała do Wielkopolski w XVII wieku. Jego ojcem był zarządca majątku ziemskiego Gustav Kraft (1858–1945), a matką Helene Unger (1868–1955). Po ukończeniu szkoły powszechnej i gimnazjum w Poznaniu, rozpoczął naukę w szkole rolniczej, a od 1915 roku walczył na froncie I wojny światowej, został wówczas ciężko ranny.
Od 1921 do 1939 był dyrektorem Związku Głównego Niemieckich Stowarzyszeń Chłopskich (niem. Hauptverein der Deutschen Bauernvereine) w Poznaniu. Od 1925 był także przewodniczącym Niemieckiego Związku Rolniczego w Polsce (niem. Deutscher Landwirtschaftlicher Zentralverband in Polen). Kraft w 1939 roku otrzymał paramilitarny stopień Hauptsturmführera w Schutzstaffel, a od 1943 był członkiem NSDAPLandtagsdrucksache 18-4464, strona 117. Od 1939 do 1940 pełnił funkcję prezesa Izby Rolniczej w okupowanym Poznaniu, jednak zrezygnował ze stanowiska na skutek konfliktu z Arthurem Greiserem.