Po początkowych klęskach Polaków, doceniony przez króla, otrzymał od niego uniwersał, który czynił go wodzem tych jednostek, które nie poddały się wrogowi. Miał prawo zaciągu wojska i obsadzania załogami miast. Prowadził tajną korespondencję ze Szwecją i Rakoczym. Po ucieczce króla na Śląsk, jako starosta Krakowa wyjął ze skarbca na Wawelu tajne archiwum państwowe i trzy korony: szwedzką, rosyjską i polską, a następnie ukrył je na zamku w Lubowli, na terenie starostwa spiskiego. W 1656, wobec zdrady hetmanów polskich, został regimentarzem wojska. W styczniu 1656 roku w swoim zamku w Łańcucie gościł króla Jana Kazimierza oraz wielu dygnitarzy Rzeczypospolitej. Efektem rozmów, prowadzonych w Łańcucie przez króla, było zawiązanie konfederacji łańcuckiej.