Do problemów głównych filozofii wojny i pokoju należą: określenie natury i zasadniczych przyczyn wojen, problematyka wojen sprawiedliwych, czyli wojen, których prowadzenie jest usprawiedliwione, sposoby ograniczania wojen i możliwość zaprowadzenia pokoju światowego, prawa narodów i istota suwerenności.
Historia Dla starożytnych Greków i Rzymian wojna była częścią naturalnego porządku rzeczy. Wątki pacyfistyczne pojawiały się rzadko, np. w nauczaniu stoików.
Sytuacja zmieniła się zasadniczo wraz z powstaniem i rozprzestrzenieniem się chrześcijaństwa. Dla wielu myślicieli chrześcijańskich pokój był wielką wartością. W pismach Dantego czy Tomasza z Akwinu pokój jest celem, do którego powinni dążyć wszyscy ludzie. Średniowieczne chrześcijaństwo nie odrzucało jednak całościowo wojny, rozwijając koncepcję wojny sprawiedliwej, czyli wojny, której prowadzenie jest dopuszczalne, a czasami nawet wskazane. Szczególną formy wojny sprawiedliwej była święta wojna, czyli wojna uzasadniana pobudkami religijnymi (np. wyprawy krzyżowe).