Józef Stańczewski (vel Stanczewski, ur. 29 lipca 1901 w Wąbrzeźnie, zm. 9 lutego 1935 w Marumby Dos Elias) – polski pisarz, prozaik, działacz polonijny w Brazylii, znany pod pseudonimem Fredecensis.
Życiorys W okresie zaboru pruskiego organizował kursy języka polskiego i historii dla młodzieży. W odrodzonej Polsce zajął się pisarstwem. W 1921 roku wyemigrował do Brazylii. Resztę życia prawie w całości poświęcił organizacji życia polonijnego w Brazylii. Pracował w organizacjach oświatowych, redakcjach gazet polskich, sprawował funkcję kierownika polskiej szkoły. Stańczewski jako autor napisał m.in. opracowanie „Polska w literaturze brazylijskiej”, „Słownik portugalsko-polski kolonisty polskiego w Brazylii”, kilka tomów poezji: „Pieśni z Pomorza”, „Jasełka parańskie”, „Pod Krzyżem Południa”. Zajmował się także historią Wąbrzeźna, w 1924 roku wydał pierwsze opracowanie dziejów miasta w języku polskim. Był to „Zarys historii miasta Wąbrzeźna”, wydany po raz drugi – już pośmiertnie – w 1935 roku. Napisał także sonet „Wąbrzeźno” oraz utwór „Benedyktynki toruńskie”. Swój talent literacki objawili także ojciec i brat Józefa. Ojciec, Bronisław Stańczewski jest autorem opowiadania „Papuga”, którego akcja toczy się w podwąbrzeskim Niedźwiedziu.