Wsiewołod Fiodorowicz Rudniew, ros. Всеволод Фёдорович Руднев (ur. we wsi Jackoje, gubernia tulska, zm. 20 lipca 1913 we wsi Myszenki, gubernia tulska) – rosyjski wojskowy, kontradmirał, dowódca floty rosyjskiej w bitwie pod Czemulpo.
Życiorys Urodzony w rodzinie oficera marynarki od kilku pokoleń. Ukończył gimnazjum i w 1870 wstąpił do Szkoły Morskiej, którą ukończył w 1873. Później ukończył Szkołę Piechoty Morskiej w 1876 r. Od 1877 chorąży marynarki. W l. 1880–83 opłynął kulę ziemską na krążowniku „Afryka”. Po okresie służby na różnych okrętach, m.in. jako dowódca pancernika obrony wybrzeża, od 1900 pomocnik komendanta portu Port Artur. Od 1903 był dowódcą krążownika „Wariag”. 27 stycznia 1904 w pierwszym dniu wojny rosyjsko-japońskiej, bitwy pod Czemulpo krążownik jego, razem z kanonierką został zablokowany w porcie Czemulpo (obecny Incheon) przez okręty japońskie. Odmówił kapitulacji i wyszedł w morze, podejmując nierówny bój z japońską eskadrą (8 krążowników, 8 torpedowców). Wskutek niemożności przedarcia się i uszkodzeń jego okrętu, powrócił do portu Czemulpo, gdzie rozkazał załodze „Koriejca” zatopić okręt i wydał decyzję o zatopieniu „Wariaga”. W boju ciężko ranny. Z pomocą podległych oficerów przez porty neutralne powrócił do Rosji. Za odwagę, bohaterstwo i właściwe dowodzenie został wyróżniony Orderem św.