Dla odległości zenitalnych poniżej 45° poprawka na refrakcję może być wyznaczona ze wzoru:
gdzie jest odległością zenitalną, zaś zależy od stanu atmosfery. Przykładowo, dla temperatury 0 °C i ciśnienia 760 mm Hg = 60,1″. Dla większych odległości zenitalnych poprawka na refrakcję wyznaczana jest ze specjalnych tablic lub za pomocą odpowiednich programów komputerowych.
Refrakcja zenitalna Stwierdzenie, że refrakcja znika dla promieni świetlnych biegnących pionowo, jest prawdziwe dla atmosfery idealnej, której gęstość zależy tylko od wysokości (nie ma poziomych gradientów gęstości). W rzeczywistości założenie to nie jest zazwyczaj spełnione. Warstwy stałej gęstości mogą być lekko nachylone w stosunku do poziomu, a niewielkie przesunięcie refrakcyjne pojawia się także dla obiektów w zenicie. Efekt ten nazywany jest refrakcją zenitalną lub refrakcją anomalną. Odchylenie to jest niewielkie; w typowych warunkach wynosi kilka setnych sekundy kątowej. W szczególnych sytuacjach, na przykład w rejonach górskich, może być jednak większe i przekraczać 0,1 sekundy.