Syndyk miejski Obok pracy zawodowej zaangażował się w działalność publiczną. W 1861 r. zgłosił swoją kandydaturę w wyborach syndyka miejskiego (radcy prawnego miasta, członka magistratu). W głosowaniu rady miejskiej odbytym 11 lipca 1861 r. uzyskał 16 spośród 24 oddanych głosów. Od 1 października 1861 r. podjął obowiązki urzędowe. W zakresie jego obowiązków jako syndyka należało reprezentowanie władz miejskich w sprawach przed sądami, udzielanie pomocy prawnej członkom magistratu oraz sprawy wyznaniowe. Zasiadał również w miejskim Dyrektorium ds. Ubogich oraz Kuratorium Miejskiej Kasy Oszczędności.
Burmistrz Bydgoszczy 2 października 1873 r. powierzono mu tymczasowo obowiązki burmistrza miasta. Zastąpił wówczas Karla Geisenheimera, który po roku urzędowania opuścił swoje stanowisko i wyjechał z Bydgoszczy. Formalne wybory na stanowisko syndyka oraz II burmistrza miasta przeprowadzono 30 kwietnia 1874 r. W wyborach syndyka otrzymał 16 spośród 26 głosów, zaś wybór burmistrza wygrał 22 głosami. Z woli wyborców doszło jednak do sytuacji w której jednej osobie powierzono sprawowanie dwóch urzędów, co było sprzeczne z przepisami ordynacji miejskiej z 1853 r. W tej sytuacji Regencja w Bydgoszczy odmówiła zatwierdzenia wyboru.