Pamiętniki hrabiego Monte Christo (fr. Mémoires de Monte-Cristo) – wydana w 1994 roku powieść François Taillandiera, sequel Hrabiego Monte Christo Aleksandra Dumasa ojca.
Treść Alfons de Beauchamp podróżuje po Europie. W czasie karnawału spotyka się ze swoim znajomym, Franzem d’Epinay oraz Albertem de Morcerf. Nawiązują wówczas znajomość z hrabią Monte Christo. Po kilku latach, w roku 1856, Alfons znów spotyka się z Frazem. Interesuje go upadek hrabiego Fernanda de Morcerf, barona Danglars i prokuratora Gerarda de Villefort. Według Franza jest to spowodowane działaniem hrabiego Monte Christo. Alfons postanawia to zbadać. Jedzie w podróż i spotyka samego hrabiego. Zamieszkuje na kilka tygodni w jego rezydencji, gdzie zastaje poślubionych Alberta de Morcerf i Hayde. Hrabia rozmawia z Alfonsem, a także dyktuje mu swój pamiętnik. Alfons uzupełnia pamiętnik notatkami księżniczki Hayde, która opisuje życie uczuciowe hrabiego. Wynika z nich, że Monte Christo świadomie szukał nieszczęścia w miłości, wdał się w romans z artystką operową, a po pewnym czasie ją opuścił.