Viliam Gerik (ur. 28 grudnia 1920 we wsi Slovenský Meder – obecnie Palárikovo, zm. 29 kwietnia 1947 w Pradze) – czechosłowacki spadochroniarz, służący w czasie II wojny światowej w czechosłowackiej armii na uchodźstwie, członek grupy desantowej Zinc.
Życiorys Ukończył 5 klas szkoły ludowej, a następnie 4 klasy szkoły powszechnej. Po zakończeniu nauki wykonywał lekkie prace, przed wybuchem wojny był zatrudniony w firmie Luxor w Bratysławie. W lutym 1940 postanowił opuścić Słowację i przez Węgry, Jugosławię, Grecję, Turcję i Syrię dostał się do francuskiego portu w Marsylii. W kwietniu zaciągnął się do armii czechosłowackiej i brał udział w walkach we Francji w szeregach 8. kompanii 1 pułku piechoty w Agde. Po klęsce Francji 12 lipca 1940 został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. W Anglii dobrowolnie zgłosił się do służby w oddziałach specjalnych. Ukończył kurs spadochronowy i radiotelegraficzny. Od początku 1942 roku służył w wojskowej centrali radiowej w Woldingham, gdzie przyjmował i wysyłał depesze radiowe do okupowanej Czechosłowacji. Przez przełożonych był uważany za rzetelnego, odpowiedzialnego i inteligentnego, a jego zachowanie oceniano jako wzorowe.