thumb|Pejzaż z trzema świerkami thumb|Portret mężczyzny we fraku z 1849 r. Ludwik Aleksander Buszard (ur. 1828 w Warszawie, zm. 1 lutego 1912 we Włocławku) – polski malarz i pedagog pochodzenia francuskiego.
Życiorys
Był synem francuskich imigrantów Ludwika Boucharda i Elżbiety Coterelle. Jego ojciec był oficerem armii cesarza Napoleona I. Rodzina Bouchardów przybyła do Polski w 1810 roku.
Po ukończeniu Gimnazjum Realnego w Warszawie zaczął kształcić się w sztuce malarskiej. Jego pierwszym nauczycielem był Aleksander Kokular, zmarły w 1846 roku. W latach 1846–1847 pobierał nauki w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Następnie kształcił się u Bonawentury Dąbrowskiego i Jana Feliksa Piwarskiego. Od 1855 roku należał do grupy artystów skupionych wokół Wojciecha Gersona, którzy przyczynili się do założenia Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.
W roku 1857 został mianowany nauczycielem rysunków w szkole powiatowej przy kościele Karmelitów w warszawskim Lesznie.
W latach 50. wędrował też wraz z innymi malarzami po kraju, malując pejzaże. Już w 1858 roku wziął po raz pierwszy udział w dwóch wystawach malarskich – w Krakowie oraz w Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych w Warszawie.