z Władysławem Grabskim czy Stanisławem Wojciechowskim. Pisywał do „Czasu” i „Przeglądu Ziemiańskiego”, głównie na tematy związane z sytuacją rolnictwa. Szczególnie ostro zareagował na przewrót majowy, publikując krytyczny artykuł na łamach prasy. Założył w 1918 roku Towarzystwo Kredytowe Ziemskie z siedzibą w Warszawie, był jego prezesem aż do śmierciBoguski J.: Herbarz..., s. 45.. Przewodniczył również Związkowi Instytucji Kredytu Długoterminowego.
Władysław Glinka był zwolennikiem włączenia ziem białoruskich do Polski. Uważał, że Białorusini są barbarzyńską ludnością, której nie można uważać za duchowego pana ziemi, którą zamieszkiwali, natomiast Polacy mieszkający na wschodzie zbyt łatwo rezygnują z roli gospodarzy i przewodników.
W kwestiach kościelnych opowiadał się za ultramontanizmem.
Życie prywatne W czasie pobytu w Paryżu poznał swą przyszłą żonę Joannę de Calonne, córkę swojego profesora z liceum. Pobrali się 23 czerwca 1889 roku. Mieli troje dzieci: Jana (1890–1963), Magdalenę (1893-1917) i Stefana (1900–1940).
Śmierć i pochówek Zmarł na atak serca 21 września 1930 roku w Warszawie, został pochowany na cmentarzu w Rzekuniu k. Ostrołęki.