Batalion de Choc (fr. Le Bataillon de Choc) – francuski oddział wojskowy sił specjalnych podczas II wojny światowej.
Historia 25 maja 1943 r. we francuskiej Algierii został sformowany Bataillon d'Assaut. W jego skład weszli żołnierze pełniący wcześniej tzw. misje specjalne. Na ich czele stanął kpt. Fernand Gambiez. Oddział wyszkolili Brytyjczycy ze Special Operations Executive (SOE) i Amerykanie z oddziałów Rangers. Jego zadaniem było lądowanie na spadochronach poza liniami nieprzyjaciela, a następnie operowanie w małych grupach po 14 ludzi w celu niszczenia szlaków komunikacyjnych i zaopatrzenia. Wkrótce przemianowano go na Bataillon de Choc. Pierwszą jego akcją bojową był udział w wyzwoleniu Korsyki. Kompania francuskich komandosów wylądowała na wyspie 11 września 1943 r., przewieziona na okręcie podwodnym „Casabianca”. 14 września dołączyła reszta batalionu, który wziął udział w walkach z wojskami niemiecko-włoskimi. Spośród Korsykańczyków została sformowana nowa kompania. Po wyzwoleniu Korsyki służyła ona francuskim komandosom jako baza wypadowa dla dalszych operacji. 17 czerwca 1944 r. batalion został desantowany na Elbie, neutralizując niemieckie baterie artylerii, pozycje obronne i dowództwo w San Piero, aby zabezpieczyć lądowanie francuskiej 9 Dywizji Piechoty Kolonialnej.