W 1928, pod szczytem, na wysokości 975 m n.p.m., rozpoczęło działalność kolejne schronisko, prowadzone przez Kłodzkie Towarzystwo Górskie (GGV), noszące nazwę Hindenburgbaude. Projektantem był architekt i zastępca burmistrza miasta Kłodzka Konrad Goebel. Hindenburgbaude miało postać piętrowego budynku drewniano-murowanego, przykrytego stromym, dwuspadowym dachem. Dysponowało 45 miejscami w 23 pokojach oraz pomieszczeniem zbiorowym dla 40 osób, a także jadalnią z regionalnym, sudeckim wystrojem. Do budynku możliwy był dojazd samochodem – obok schroniska stanęły garaże, miejsca parkingowe oraz dystrybutor z benzyną.
W tamtym okresie w masywie Orlicy znajdowały się jeszcze cztery inne schroniska: Kammbaude Grunwald-Krone, wzniesione w II połowie lat 30. XX wieku na wysokości 1000 m n.p.m.