8’Principal 4’Blockflöte 4’Oktave 2’Quinte 11/3’Sesquialtera 2fach 22/3’Scharff 5–7fach 1’Cimbel 2fach 1/3’Dulcian 16’Bärpfeife 8’Schalmey 4’TremulantZimbelsternPrincipal 32′Oktave 16′Gemshorn 16′Subbass 16’ (2009)Oktave 8′Gedackt 8′Oktave 4′Koppelflöte 4′Nachthorn 2′Bauernflöte 1′Hintersatz V 4′Rauschpfeife 3fach 22/3′Mixtur 6–8fach 2′Posaune 32′Posaune 16′Dulcian 16′Trompete 8′Trechterregal 8′Trompete 4′Vox humana 4′Singend Cornett 2′ Połączenia: III/I, IV/I, V/I, I/II, III/II, IV/II, V/II, IV/III, V/III, V/IV, I/P, II/P, III/P, IV P, V/P Subkoppel III durchkoppelnd, 2009 Superkoppel III durchkoppelnd, 2009 Wspomaganie gry: setzer sterowany komputerowo.
Fernwerk thumb|Otwór akustyczny fernwerku Fernwerk pojawił się w kościele św. Michała po raz pierwszy ok. 1912. Umieszczony on był na poddaszu i połączony z wielkimi organami, zbudowanymi w 1912 przez Walckera, znajdującymi się w tym samym miejscu, w którym dziś są organy Steinmeyera (z zachowanym prospektem Walckera). Emisja dźwięku w pomieszczeniu dokonywała się poprzez długi, szeroki na 3,5 m kanał akustyczny i otwór w środku stropu kościoła;