Katedra św. Zofii w Kijowie – najstarsza, historyczna katedra łacińska w Kijowie, siedziba biskupstwa Kościoła katolickiego w diecezji kijowskiej, należącej od 1412 do metropolii lwowskiej. Katedra położona była w dzielnicy Kijowa Padole, przy klasztorze Dominikanów.
Historia Budowę pierwszej drewnianej katedry pw. św. Zofii w Kijowie należy łączyć z wprowadzeniem organizacji kościelnej na Rusi Kijowskiej. Już w czasach księcia Włodzimierza istniała w Kijowie drewniana katedra, która spłonęła w 1017 roku. Najwcześniejsze wzmianki o świątyni pochodzą z kroniki Thietmara, która omawia wkroczenie wojsk Bolesława Chrobrego i Światopełka I do Kijowa w roku 1018, wspomina też, że „monasterio Sophiae”, zostało spalone w roku poprzednim.
Drewnianą katedrę w Kijowie wspomniano w lustracji z 1569. W XVI w. bp kijowski Józef Wereszczyński wzniósł nową drewnianą katedrę w Kijowie w dynamicznie rozwijającej się części miasta zwanej Padół, w jurydyce zwanej Biskupie. W tym czasie katedra nie miała żadnych kanoników, a wg Ericha Lassoty von Steblau „a Kijów sam ma budynki drewniane, otaczają go nie mury, ale wały”.