Michaił Siemionowicz Chozin (ros. Михаил Семёнович Хозин, ur. w miejscowości Skaczucha, zm. 27 lutego 1979 w Moskwie) – Generał pułkownik Armii Czerwonej.
Życiorys Urodził się we wsi Skaczucha w guberni tambowskiej (obecnie w obwodzie tambowskim). W 1915 roku został wcielony do armii rosyjskiej uczestniczył w I wojnie światowej, ukończył w 1916 roku Kijowską Szkołę Chorążych i został dowódcą drużyny karabinów maszynowy 37 pułku strzelców. Walczył na froncie południowo-wschodnim i rumuńskim.
W 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej na froncie południowym i północnym Kaukazie kolejno będąc dowódcą batalionu, pułku i brygady strzelców, włączonej do 28 Dywizji Strzeleckiej.
Po zakończeniu wojny domowej był kolejno dowódcą 32 Dywizji Strzeleckiej (1924-1926), 34 Dywizji Strzeleckiej (1926-1932), 36 Dywizji Strzeleckiej (1932-1935), 18 Dywizji Strzeleckiej (1935-1937) i 1 Korpusu Strzeleckiego (1937). W tym czasie ukończył kurs wyższych dowódców w Akademii Wojskowej im. Frunzego (1925) i kurs w Wojskowej Akademii Politycznej (1930).
Następnie był inspektorem w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, a w grudniu 1937 roku został jego dowódcą i funkcję tę pełnił do 1939 roku. Następnie w latach 1939–1941 był komendantem Akademii Wojskowej im. M.