Małżeństwo uchodziło za bardzo udane, Zofia cieszyła się też sympatią rodziny męża. Krzysztof Opaliński stwierdzał z satysfakcją: „Pan Krakowski niesłychanie z żony kontent, nie tylko mnie, ale wszystkim przyjaciołom w bród w listach opowiada”. Szczęście trwało jednak krótko. 11 marca 1646 roku Koniecpolski zmarł w swej rezydencji w Brodach. Poufna korespondencja Opalińskich zdaje się potwierdzać plotkę, że zgon nastąpił wskutek zażycia zbyt dużej ilości środka na potencję. Śmierć Koniecpolskiego wprawiła jego żonę w rozpacz: Zofia mdlała, nie była w stanie brać udziału w uroczystościach pogrzebowych, rozważała nawet wstąpienie do zakonu. Przez jakiś czas mieszkała w klasztorze Jarosławskim z nieliczną służbą.

Małżeństwo z Samuelem Koreckim Gdy upłynął okres żałoby Zofii po mężu, zaczęli się zgłaszać nowi kandydaci do jej ręki. Po kilku latach wdowa zdecydowała się na ponowne małżeństwo. Wybranek Zofii, owdowiały książę Samuel Karol Korecki (1621 – 1651), jedyny dziedzic olbrzymiej fortuny, starał się o nią już w roku 1647, ale wówczas pogrążona w żałobie wdowa po Koniecpolskim nie chciała go nawet widzieć. Korecki nie zrezygnował i 6 lutego 1651 w Rytwianach poślubił Zofię, nie poinformował jej jednak o swoim złym stanie zdrowia.