Su-7 (ros. Су-7) – radziecki prototypowy myśliwiec konstrukcji Pawła Suchoja będący zmodernizowaną wersją szurmowego samolotu Su-6, w którym obok klasycznego napędu tłokowego użyto przyspieszacza rakietowego RD-1. Projekt nie wyszedł poza etap badań w locie.
Historia Bardzo dobre parametry lotu jakimi charakteryzował się szturmowy Su-6 zachęciły Suchoja do rozpoczęcia prac nad myśliwską wersją samolotu. Pierwsze rysunki techniczne tej wersji maszyny powstały 25 lutego 1942 roku. Miał to być silnie opancerzony samolot myśliwski - niszczyciel nieprzyjacielskich bombowców. Próby zmodyfikowanego do wypełniania tego typu zadań samolotu Su-6 przeprowadzano do września 1943 roku. Problemy z silnikiem i instalacją hydrauliczną sterowania podwoziem zakończyły cały projekt. Obok opancerzonego myśliwca Suchoj przygotował również projekt wersji wysokościowej oznaczonej jako Su-6GK, którą następnie rozwinął w projekcie Su-7M-71F. Miała być to maszyna napędzana silnikiem M-71F z dwoma turbosprężarkami TK-3. Przewidywano, że nowy samolot osiągnie maksymalną prędkość 636 km/h, pułap 12 500 metrów i zasięg 1240 km. Uzbrojenie samolotu miało składać się z dwóch działek SzWAK-20. Problemy z dostępnością silnika M-71F zmusiły Suchoja do przeprojektowania samolotu pod kątem zastosowania słabszego silnika M-82FN 2TK-3.