Tadeusz Wałek-Czernecki (ur. 27 listopada 1889 w Wadowicach, zm. 25 grudnia 1949 w Brighton w Wielkiej Brytanii) – polski historyk starożytności.
Nauki pobierał na Uniwersytecie Jagiellońskim pod okiem Piotra Bieńkowskiego. Prowadził także badania w Egipcie. Od roku 1922 był profesorem na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1939 przebywał na emigracji. Autor prac o historii Greków z okresu hellenizmu i ekspansji rzymskiej na Wschodzie.
Wybrane publikacje Die delphische Amphiktyonie in der Zeit der aitolischen Herrschaft, Berlin: E. Ebering 1911. Państwowość i niepodległość, Kraków: „Kultura Polski” 1917. Aleksander Wielki i epoka hellenistyczna w świetle źródeł, Kraków: Krakowska Spółka Wydawnicza 1924. Dzieje upadku monarchii macedońskiej, Kraków: Polska Akademia Umiejętności 1924. Najdawniejsze dzieje Grecji: w świetle źródeł, Kraków: Krakowska Spółka Wydawnicza 1924. Próba charakterystyki demokracji greckiej, Lwów 1930. Wartości kulturalne państwowości greckiej, Warszawa: Koło Historyków SUW 1932. Istota i znaczenie dziejowe dyktatury i cezaryzmu, Lwów: Polskie Towarzystwo Historyczne 1935. O metodzie badania przyczyn upadku świata starożytnego: uwagi wypowiedziane w dyskusji nad referatem prof.