Biskup Leoncjusz poparł powstanie w eparchii niezależnych od władz cerkiewnych organizacji świeckich prawosławnych oraz Związku Wspólnot Religijnych, poszerzającego prerogatywy poszczególnych parafii, czego przeciwnikiem był arcybiskup Mitrofan. Stało się to przyczyną konfliktu między hierarchami. Pogłębił się on, gdy biskup Leoncjusz poparł dekret o rozdziale Kościoła prawosławnego od państwa, przeciwko któremu opowiedział się Mitrofan. Złożył on skargę na działalność swojego biskupa wikariusza, którego sprawę miał następnie zbadań Sobór Biskupów. Biskup Leoncjusz nie otrzymał jednak zgody na przyjazd do Moskwy w celu wzięcia udziału we własnej sprawie. Gdy stało się jasne, iż grozi mu zawieszenie w funkcji i zakaz sprawowania nabożeństw, część zaangażowanych wiernych eparchii astrachańskiej podjęła na łamach prasy lokalnej obronę duchownego; atakowano również Mitrofana, oskarżanego o sprzyjanie Czarnej Sotni i przyjaźń z Rasputinem. Ostatecznie Leoncjusz nie został zawieszony, odebrano mu jedynie godność biskupa pomocniczego eparchii astrachańskiej.