Chase XCG-20 (MS-8 Avitruc, XG-20) – zbudowany po II wojnie światowej przez wytwórnię Chase Aircraft Company prototypowy, największy z wybudowanych wojskowych amerykańskich szybowców transportowych. Szybowiec dzięki swojej bardzo dobrej konstrukcji po zamontowaniu silników stał się podstawą do budowy samolotu transportowego Fairchild C-123 Provider.
Historia thumb|left|Wczesna wersja C-123 Po zakończeniu II wojny światowej w United States Army Air Forces podjęto decyzję o wymianie całej floty posiadanych szybowców transportowych na nowe maszyny. Jednocześnie idei budowy nowych szybowców przyświecała myśl aby nowe konstrukcje mogły być w łatwy i tani sposób zmodernizowane do wersji silnikowych samolotów transportowych. W grudniu 1946 roku podpisano z firmą Chase Aircraft Company kontrakt na wybudowanie dwóch typów szybowców spełniających te warunki. Pierwszy, mniejszy szybowiec otrzymał oznaczenie XCG-18, drugi, większy, przystosowany do transportu 60 żołnierzy, 7200 kg ładunku lub 50 rannych na noszach otrzymał oznaczenie XCG-20 (MS-8 jako wewnętrzne oznaczenie wytwórni). Myśląc o potencjalnej roli szybowca w charakterze samolotu cała konstrukcja wykonana została z metalu. W 1948 roku zmieniono oznaczenie na XG-20 i był to największy szybowiec jaki zbudowano dla United States Air Force.